لحظی با حافظ

منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن*****منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن

وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم****که در طریقت ما کافریست رنجیدن

به پیر میکده گفتم که چیست راه نجات**بخواست جام می وگفت عیب پوشیدن

مراد دل ز تماشای باغ عالم چیست *****بدست مردم چشم از رخ تو گل چیدن

سام دلیری